ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ Μ' ΑΚΟΥΣ;

Σου μιλάω μ' ακούς;

Ώρα τρεις το μεσημέρι, μετρό, σταθμός Σύνταγμα, ανάμεσα στο πλήθος και οι δυο γυναίκες,φίλες δήλωναν,ψευδαίσθηση ή αλήθεια; Ηλικία σαράντα με σαραπέντε, πρόσωπα αφυδατωμένα στεγνά από ζωή.Προκλημακτηριακά συμπτώματα ή απολογισμός ζωής; Το βαγόνι ξεχειλισμένο,στριμώχτηκαν προσπέρασαν και κάθισαν σε αντικρυστά καθίσματα.Η Θάλεια-έτσι έλεγαν τη μία-μιλούσε δυνατά κουνώντας ζωηρά τα χέρια,η φίλη της η Κάτια κοιτούσε το κενό χωμένη για τα καλά μέσα της.Το βλέμμα της διασταυρωνόταν κάπου-κάπου με της φίλης της όταν εκείνη ανέβαζε τον ήχο της φωνής της ζητώντας επιβεβαίωση ή απόρριψη των όσων έλεγε"Με κατάλαβες;"ρωτούσε κάπου-κάπου "ναι, βέβαια" απαντούσε η Κάτια με βλέμμα φανερά απορρημένο.

"Θα τα δοκιμάσω όλα" συνεχίζει η Θάλεια" "ε, όχι και όλα!" "μα εσύ μου το πρότεινες" "ναι σωστά"

"Αχ ρε Κάτια,αν δεν είχα και σένα τι θα' κανα" συνεχίζει η Θάλεια πιστεύοντας ότι η φίλη της την ακούει.

Σχέση; ψευδαίσθηση; Φιλία; μύθος; Φόβος για τη μοναξιά; ή φυγή;