Ο ψυχολογικός εγκλωβισμός της γυναίκας.

Οι γυναίκες φωνάζουν από απελπισία।Διανύουμε τον εικοστό πρώτο αιώνα κι η κοινωνία ακόμα ανδροκρατείται। Παρηγοριά το φεμινιστικό κίνημα, η γυναίκα έχασε το δρόμο της, μίσος και βία γέμισε η ψυχή της, θέλει να τους μοιάσει, θέλει να πάρει το αίμα της πίσω। Την ποδοπάτησαν, την έφτυσαν ακόμα κι "οι απεσταλμένοι του Θεού" που κυρήσουν συμπόνια και αγάπη δεν τη θεώρησαν ποτέ άνθρωπο। Τη φοβήθηκαν γιατί ελκύει, η έλξη και ο φόβος πάνε μαζί, κι αφού ελκύει της απαγόρευσαν το σεξ। Η καταπίεση του σεξ, η μοναδική συμφωνία ανάμεσα σ' όλες τις θρησκείες, της γέμισαν το νου με αμαρτίες κι ενοχές।Σήμερα υπάρχουν ακόμα γυναίκες που δεν γνωρίζουν τη φύση τους, ανέραστες, ανοργασμικές, μαραζωμένες,άρρωστες।Κι αυτές μπερδεύτηκαν και πέρασαν στην απέναντι όχθη, στο άλλο άκρο, ποιο άκρο όμως κρύβει σοφία;Οι γυναίκες έχουν ανάγκη από μια βαθιά εσωτερική αλλαγή, δεν τίθεται θέμα ισότητος, ιδέες του νου είναι όλα αυτά, δεν έχουμε να κάνουμε με ανώτερους και κατώτερους, ο καθένας είναι μοναδικός। Κι οι δυο μαζί φτιάχνουν μια ορχήστρα, ο άντρας από μόνος του είμαι μισός, η γυναίκα από μόνη της είναι μισή, κι οι δυο μαζί ολοκληρώνονται.Ο θηλυκός νους της έχει ανάγκη να παραδοθεί σε κάποιον, όχι όμως από υποταγή, ούτε από φόβο। Να εγκαταληφθεί στον άντρα που με σιγουριά, ασφάλεια κι αγάπη θα την οδηγήσει εκεί που εκείνη θέλει।Να αφεθεί στο υγιή μοντέλο του άντρα μακριά από τις ασχήμιες του παρελθόντος। Ίσως αυτή να' ναι μια βαθιά, αληθινή και υγιής επανάσταση.